Leven in Frankrijk

Hoe is het wonen in Frankrijk … Na 4 jaar heb ik daar wel een aardig beeld van .

Wat ik echt heerlijk vind aan Frankrijk is de blauwe luchten, de manier van relaxt leven niet zo gehaast als in Nederland. Geen files is gewoon een zaligheid en dat zie je niet als je hier elke dag bent maar als je een week in Nederland bent dan denk je oh ja dit mis ik totaal niet . Je kan overal en altijd parkeren. De tomaten smaken gewoon echt zoveel beter dan in Nederland , een ware smaakexplosie ipv een waterig rood goedje. En alle groenten overigens . Ik ben een groentemens , geen fruitmens dus het fruit zal ook vast beter smaken maar daar kan ik dan weer niet over meepraten. Verder vind ik de rust zalig. Het feit dat je niet beoordeeld word om wat je aan hebt of welke auto je rijdt maar gewoon om wie je bent. Het leven op zich de natuur, de zon, de omgeving , de mensen die ik heb leren kennen en veel mee omga dat maakt het hier heel fijn.

Maar alles is niet alleen maar rozengeur en maneschijn hoor ook dit land heeft ergernissen. En dat is de hoeveelheid papierwerk en vooral de tijd , ellenlange wachttijd voor een papiertje , lange tijd om iets voor elkaar te krijgen. De inefficiëntie is mijn grote ergernis . Het gewoon niet voor elkaar hebben . Het kan 100x sneller maar we doen er 100x langer over mentaliteit want iedereen controleert iedereen want ze vertrouwen niet , niet elkaar , niet het systeem maar vooral de ander niet.

De supermarkten zijn geweldig , enorm groot , je kan er alles kopen van fiets tot tv tot keukengerei tot speelgoed tot tuinspullen, ondergoed, kleding (oke niet heel modieus en goede kwaliteit) , alles voor je auto, terras etc etc maar dan de KASSA ………………. ik moet echt altijd mijn verstand op nul zetten bij de kassa , dat lukt niet altijd dus soms komt het stoom me uit de oren . De rijen zijn altijd ellenlang en dat is niet omdat het zo druk is hoor in de winkel dat is meer door de enorme sloomheid van de kassamiepen of de omaatjes die nadat ze op hun dooie akkertje alles in de kar hebben gelegd hun cheque boekje tevoorschijn halen dit op hun dooie akkertje invullen , de kassajuffrouw de cheque door de machine haalt voor het bedrag , het omaatje moet tekenen, dan moet oma haar id kaart vinden in haar tas want denk maar niet dat die klaarligt nee die word gezocht alsof ze niet weet dat ze dat ding willen zien bij de kassa….. en dan denk je oke we zijn er opzouten nee dan gaan ze hun huishoudboekje bijwerken even opschrijven hoe groot het bedrag was en dan denk je oke nu klaar ………..NEEEEEE praatje pot houden met een voorbijganger die vaak ook de kassamevrouw kent en zich in het verhaal mengt en dat ouwehoert dan gerust een minuut of tien over het weer, de drukte of corona….. Dan denk je als ze vertrekt , EINDELIJK IK BEN AAN DE BEURT ….. we kunnen maar dan de sloomheid waar de producten mee worden gescand…….soms denk ik ik duw haar weg en doe zelf wel even maar dan zie ik de krantenkoppen al voor me hysterische Nederlandse vrouw opgepakt want had geen geduld en heeft kassamevrouw gemolesteerd , soort van Stennis Grace actie zeg maar. Dus ik duw het stoom terug , probeer rustig adem te halen , ga mee in het tempo van de kassamiep met boodschappen inladen en betaal om vervolgens MEGA GEÏRRITEERD naar de auto te lopen. Een ieder die dan bij me is of me belt of in de auto zit te wachten kan echt beter een half uur wachten tot ik weer bedaard ben alvorens mij aan te spreken want ik ben niet in staat dan aardig te zijn.

Een kleine ergernis zijn de punaises , dat zijn kleine schildachtige dieren , wantsen genoemd in het Nederlands en die gaan enorm stinken als je ze doodtrapt of angstig maakt . En die zijn na de zomer echt met duizenden en dan overdrijf ik niet te vinden in kieren, deuren ,auto, ramen, jassen alles waar ze zich in kunnen verstoppen voor de winter . Dat vliegt dan ineens in het rond met een zoemend geluid en landt dan ergens op je . Ik ben er niet bang voor vind het wel erg vervelend omdat het er zoveel zijn. Als ik raam opendoe zitten er zo 30 in de naden. En de geur ……. ik laat ze nooit schrikken hoor en pak ze op en smijt ze buiten .Een keer had ik er eentje in mijn mond op het moment dat ik iets in mijn mond duwde zat er eentje op die ik niet gezien had en ik kauw….. en die geur verspreid zich door mijn mond , echt zum kotsen, duizend keer mond spoelen , tanden tong poetsen maar je ruikt het nog .

Dat zijn eigenlijk mijn twee grote (en een kleine )ergernissen dus het valt wel mee op zich hahahahaa.

Verder is mijn Frans perfect maar mijn Engels gaat er duidelijk niet op vooruit . Ik belde de kapper op die Engels is en uit London komt en zich nu hier op het platteland heeft gevestigd met de vraag : Could Frank please cut my pony this week . Waarop Peter zei, we don’t do animals honey. Very funny Peter zei ik but its my pony, my hair . Ponytail zei Peter , ik dacht nee niet mijn staart …….ik google translate snel en we komen er samen uit (het is BANGS ). Peter spreekt amper Frans anders had ik het wel in het Frans gevraagd. Maar dan besef ik me wel dat mijn Engels omlaag gaat het niveau. Maar was ook wel weer very funny .

8 gedachten over “Leven in Frankrijk

  1. Ha ik herken het.Wat een traagheid . Nu komen wij voor vakantie Maar als je er woont Ander verhaal. Voor de rest zou ik er wel willen wonen .

    Like

  2. Mijn Franse woondroom is uit elkaar gespat na 15 jaar van april tot oktober genieten. Mijn lief kreeg longkanker, ze gaven hem een klein jaar, ze hadden gelijk.
    Ik zou wel uren in de kassarij willen staan, samen met hem.

    Like

  3. Wat leuk om weer iets van je te horen. Dacht gisteren nog: we horen niks meer van je. Ben zelfs nog gaan kijken wanneer je laatste bericht was .Volg je wel op instagram.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie op Soof Reactie annuleren