Gisteren kreeg ik telefoon van de instantie waar mijn dochter onder valt en die haar begeleid wonen tot stand heeft gebracht. Hij wilde even met me praten want hij vond het niet zo goed gaan.

Niet zo goed gaan????? Zei ik .

Ik liet de man zijn verhaal doen wat er op neer kwam dat ze vonden dat het niet echt lekker liep en ze de indruk hadden dat dochterlief ze een beetje aan het lijntje hield ze niet de hele waarheid sprak en het een stuk slechter met haar gaat dan toen ze binnenkwam.

Ik haalde even diep adem en stak van wal.

Meneer, ik heb wanhopig aan de bel getrokken bij allerlei instanties vorig jaar augustus. WANHOPIG , ik herhaal WANHOPIG !!! Blij dat ze ging wonen onder begeleiding.

Ik bel jullie al maanden dat het niet goed met haar gaat. Dat ze nog verder afzakt . Maar ik word niet gehoord, jullie geloven wat ze jullie verteld. Haar begeleider ziet haar als ie geluk heeft 1-2 x per maand een uurtje want van het wekelijkse uurtje belt ze er een hoop af. En dat is doordeweeks op afspraak als het haar uitkomt. Dan is alles clean in huis zijn haar vrienden in geen velden of wegen te bekennen en kan ze het mooi vertellen allemaal. Nog niet 1x zijn jullie eens onverwachts binnengevallen een avond in weekend , niet 1x , dan hadden jullie namelijk al veel eerder gezien dat ze jokt.

Al die keren dat de buren belden vanwege overlast…

Al die keren dat ze laveloos op straat aangetroffen is , dronken en onder invloed van pillen waarvan ik de naam niet ken……

Al die keren dat ze niet kwam opdagen bij gesprekken, verjaardagen, afspraken omdat ze ergens beland was in een vreemde stad met vreemde mensen…..

Al die keren dat ze door politie gewaarschuwd is……

Al die keren dat ze bedreigt is door ongure types waar ze mee omging……

Al die keren dat ik jullie waarschuwde……….

Al die keren dat ze ergens wakker werd en niet wist waar ze was…..

Ik hoorde alleen het bekende riedeltje:  loslaten mevrouw ze is “volwassen” , ze is onder begeleiding. Het gaat goed met haar. Die begeleiding is een lachertje !!!!! Ze woont gewoon op zichzelf en doet wat ze wil.

Iemand als mijn kind die ik door en door ken zal nooit iets doen als er ergens nog een deur op een kier staat. Dat hele kleine ieniemienie kiertje voelt zij nog aan, en zal ze altijd misbruik van maken. Die ene keer in de maand dat jullie komen en ze nuchter is , ze haar huis heeft opgeruimd , al die kansloze vrienden er niet zijn…….dan kan ze mooi kletsen ja . Ze voelt een wijdopen deur , hier is niet eens sprake van een kiertje. Ze lacht zich een hoedje over deze softe aanpak, dat elk woord geslikt word.

Maar ik , haar moeder, weet dat het slecht gaat en nog vele vele malen slechter dan jullie nu kunnen of willen bedenken.

Iedereen die het goed met haar voorheeft neemt ze afstand van of het nu haar moeder is , de directrice van school of vrienden. Ze heeft 39% aanwezigheid op school en de begeleider is al 6 maanden daarover in gesprek met haar….

Als iemand haar de waarheid verteld neemt ze afstand maar al die kansloze die ge/misbruik van haar maken die draagt ze op handen. En ze is er door omgeven !

Ik sta daar rug tegen de muur, toe te kijken hoe mijn dochter afzakt . En hoe hard ik ook roep en om hulp schreeuw er gebeurt niets ! Ik ben alleen doodsbang dat er een dag komt dat het te laat is .

Nu bellen jullie mij…. ik moest loslaten……ik vraag jullie nu nog een keer wat gaan jullie er aan doen? Ze heeft 24/7 begeleiding nodig.

Waarom word ik nu gebeld dan? Ik kan haar niet in huis nemen dan gaat het faliekant mis hier. Ik moet mijn andere kind beschermen die elk weekend al thuiskomt in tranen omdat haar zus als een drugsverslaafde over straat zwalkt stomdronken voor 12 uur ’s nachts en haar eigen zus dan vervolgens de huid vol scheld die haar wil helpen. Mijn dochter doet eindexamen ik moet de andere kinderen ook beschermen.

Hij begon zijn bekende riedeltje weer af te steken, ze zijn volwassen we hebben te maken met regels en wetgeving en ook wij kunnen niks als ze niet meewerkt en niet zelf wil. Ze moet het zelf willen………. dat is de strekking. Dus? Als ze niet wil en jullie ook niet meer word ze aan haar lot overgelaten?

Ik luisterde terwijl ik inwendig wel kon schreeuwen van pure wanhoop ! WANHOOP.