Gisteren kreeg ik telefoon van de instantie waar mijn dochter onder valt en die haar begeleid wonen tot stand heeft gebracht. Hij wilde even met me praten want hij vond het niet zo goed gaan.

Niet zo goed gaan????? Zei ik .

Ik liet de man zijn verhaal doen wat er op neer kwam dat ze vonden dat het niet echt lekker liep en ze de indruk hadden dat dochterlief ze een beetje aan het lijntje hield ze niet de hele waarheid sprak en het een stuk slechter met haar gaat dan toen ze binnenkwam.

Ik haalde even diep adem en stak van wal.

Meneer, ik heb wanhopig aan de bel getrokken bij allerlei instanties vorig jaar augustus. WANHOPIG , ik herhaal WANHOPIG !!! Blij dat ze ging wonen onder begeleiding.

Ik bel jullie al maanden dat het niet goed met haar gaat. Dat ze nog verder afzakt . Maar ik word niet gehoord, jullie geloven wat ze jullie verteld. Haar begeleider ziet haar als ie geluk heeft 1-2 x per maand een uurtje want van het wekelijkse uurtje belt ze er een hoop af. En dat is doordeweeks op afspraak als het haar uitkomt. Dan is alles clean in huis zijn haar vrienden in geen velden of wegen te bekennen en kan ze het mooi vertellen allemaal. Nog niet 1x zijn jullie eens onverwachts binnengevallen een avond in weekend , niet 1x , dan hadden jullie namelijk al veel eerder gezien dat ze jokt.

Al die keren dat de buren belden vanwege overlast…

Al die keren dat ze laveloos op straat aangetroffen is , dronken en onder invloed van pillen waarvan ik de naam niet ken……

Al die keren dat ze niet kwam opdagen bij gesprekken, verjaardagen, afspraken omdat ze ergens beland was in een vreemde stad met vreemde mensen…..

Al die keren dat ze door politie gewaarschuwd is……

Al die keren dat ze bedreigt is door ongure types waar ze mee omging……

Al die keren dat ik jullie waarschuwde……….

Al die keren dat ze ergens wakker werd en niet wist waar ze was…..

Ik hoorde alleen het bekende riedeltje:  loslaten mevrouw ze is “volwassen” , ze is onder begeleiding. Het gaat goed met haar. Die begeleiding is een lachertje !!!!! Ze woont gewoon op zichzelf en doet wat ze wil.

Iemand als mijn kind die ik door en door ken zal nooit iets doen als er ergens nog een deur op een kier staat. Dat hele kleine ieniemienie kiertje voelt zij nog aan, en zal ze altijd misbruik van maken. Die ene keer in de maand dat jullie komen en ze nuchter is , ze haar huis heeft opgeruimd , al die kansloze vrienden er niet zijn…….dan kan ze mooi kletsen ja . Ze voelt een wijdopen deur , hier is niet eens sprake van een kiertje. Ze lacht zich een hoedje over deze softe aanpak, dat elk woord geslikt word.

Maar ik , haar moeder, weet dat het slecht gaat en nog vele vele malen slechter dan jullie nu kunnen of willen bedenken.

Iedereen die het goed met haar voorheeft neemt ze afstand van of het nu haar moeder is , de directrice van school of vrienden. Ze heeft 39% aanwezigheid op school en de begeleider is al 6 maanden daarover in gesprek met haar….

Als iemand haar de waarheid verteld neemt ze afstand maar al die kansloze die ge/misbruik van haar maken die draagt ze op handen. En ze is er door omgeven !

Ik sta daar rug tegen de muur, toe te kijken hoe mijn dochter afzakt . En hoe hard ik ook roep en om hulp schreeuw er gebeurt niets ! Ik ben alleen doodsbang dat er een dag komt dat het te laat is .

Nu bellen jullie mij…. ik moest loslaten……ik vraag jullie nu nog een keer wat gaan jullie er aan doen? Ze heeft 24/7 begeleiding nodig.

Waarom word ik nu gebeld dan? Ik kan haar niet in huis nemen dan gaat het faliekant mis hier. Ik moet mijn andere kind beschermen die elk weekend al thuiskomt in tranen omdat haar zus als een drugsverslaafde over straat zwalkt stomdronken voor 12 uur ’s nachts en haar eigen zus dan vervolgens de huid vol scheld die haar wil helpen. Mijn dochter doet eindexamen ik moet de andere kinderen ook beschermen.

Hij begon zijn bekende riedeltje weer af te steken, ze zijn volwassen we hebben te maken met regels en wetgeving en ook wij kunnen niks als ze niet meewerkt en niet zelf wil. Ze moet het zelf willen………. dat is de strekking. Dus? Als ze niet wil en jullie ook niet meer word ze aan haar lot overgelaten?

Ik luisterde terwijl ik inwendig wel kon schreeuwen van pure wanhoop ! WANHOOP.

 

 

 

 

 

 

 

Roos is weer eens boos. Op mij, op de buren, op haar leraren, op de wereld want Roos is gewoon vaak boos. Boos op zichzelf denk ik het meest maar dat zegt ze niet. Ze ligt overhoop met zichzelf. Goed overhoop met zichzelf. Ze drinkt , slikt af en toe een pil al beweert ze dat dat allemaal niet waar is maar ja het is algemeen bekend dat verslaafden altijd liegen. Zo ook Roos. Ze liegt zoveel al zo lang dat ik niets meer kan geloven en ook niets meer geloof van wat ze zegt. Het is een drama, ik heb er zoveel energie ingestopt en gedaan ik kan het niet meer opbrengen.

Gisteren kreeg ik mail van school

Beste ouders van

XXX is boven de 18 en heeft mij gevraagd geen contact met jullie op te nemen, maar ik maak me zorgen om haar vandaar toch deze mail.

In de bijlage het overzicht van het aanwezigheidspercentage van XXXX

Het Beautycollege hanteert een aanwezigheidspercentage van 90%, XXXX zit helaas op 39%.

Tijdens onze gesprekken geeft XXXX aan dat ze gaat inhalen en zat ze zich weer volledig gaat inzetten.

XXXX geeft aan wel gemotiveerd te zijn, maar dat is niet terug te zien in haar verzuim. 

Ze schrijft zich inderdaad weleens in voor de inhaalavond op maandag, maar komt met enige regelmaat ook niet opdagen. 

Ik hoop XXXX vandaag te zien om een nieuwe afspraak met haar te maken en zal u hier ook voor uitnodigen.

Ik hoop u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.

Vriendelijke Groet,

Okee dan. Ik bel Roos die meteen woest is , hoorn opsmijt en me overal blokkeert. Ik bel ex die belt Roos en zelfde verhaal . Enfin ik bel ex weer die gaat dit weekend praten met haar maar verteld me al dat dat weinig zin zal hebben want ze liegt toch en spiegelt hem altijd voor dat het allemaal niet waar is . Haar verzuim is niet waar ze was gewoon een week ziek geweest (tuurlijk ! ) . Altijd te laat komen? Allemaal onzin! Pillen slikken ? Joh vanaf januari al niet meer. Drank? Nee zelden alleen weekenden en dan nog valt het wel mee.

Dus school liegt….. die willen haar erin luizen en overdrijven.

Broer liegt …. die ziet haar regelmatig laveloos de weekenden over straat zwabberen.

Zus liegt….. die is jaloers volgens haar en wil haar alleen maar pijn doen.

Mama liegt….. want mama die gelooft me sowieso nooit en al mijn problemen komen juist door haar. (AU)

Vrienden liegen….. die ene keer dat ze me naar huis moesten brengen omdat ik niet meer wist waar ik woonde is maar 1x gebeurt … al die andere verhalen verzinnen ze erbij.

Iedereen liegt behalve Roos . Die is zeer onbegrepen. Iedereen is tegen haar. En niemand begrijpt haar alleen haar vriendinnen.

Die vriendinnen zijn heilig. Die vriendinnen komen eten zuipen en chillen bij Roos omdat Roos de enige is die op zichzelf woont en vertrekken vervolgens , Roos achterlatend met berg afwas, vuile woonkamer, en hoop ellende met buren vanwege overlast etc…. Dat zijn geen vriendinnen leg ik keer op keer uit. ECHTE vriendinnen willen niet dat je gezeik krijgt met buren, die stimuleren je naar school te gaan, die helpen je met afwas poetsen als ze elke dag daar zijn. Dat zijn ECHTE vriendinnen.

Dit zijn profiteurs. Meiden die niks doen met hun leven als roken zuipen en chillen. Die gebruik misbruik van je maken en vervolgens je in de stront laten zitten.

MAAR dat is OOK allemaal niet waar ! IK laat haar in de stront zitten omdat ik niet elke dag geld overmaak.

Om over haar taalgebruik gisteren niet eens te spreken het is allemaal apjes in Capslockin grof taalgebruik enfin ik ben er even klaar mee.

Ik weet het even niet meer .

 

 

Ik had een ik wil een poes/kat momentje. Nou ja momentje, ik was al weken aan het speuren op Marktplaats en bij Cattery’s. De een nog leuker en wolliger dan de ander. Steeds was ik te laat met reageren waren ze zo mijn neus voorbij. Maar ik had ineens geluk daar was die knapperd ineens en ik was de eerste die de mevrouw belde en ze wilde hem voor me reserveren en zijn zusje ook zodat ik kon kiezen. Ik blij. Martin was minder die zei Cheryl moet dat nou? Ik zei Fred ik wil een poes , oké , Wilma zei hij,  dan ga ik wel mee, temeer omdat ie al voor de deur stond bij dat mens toen ik het vertelde.

Ik liep happy de trap op naar haar huis en belde aan, het was even zoeken welke bel het nou deed op de deur, eentje zat ter hoogte van mijn knieën daar hoorden we geen geluid uit komen en de ander was kaput. Maar de deur vloog open en daar stond ze, de poezen smoezelige dame.

Ze zei kom binnen en toen ik precies 1 voet, 1 voet mensen binnen had,  had ik al zin om te vluchten, de onwijs gore ammoniak lucht kwam me tegemoet , het eerste wat ik zag was een hele smerige trap naar een bovenverdieping, muren die goor waren maar vooral die penetrante ammoniaklucht maakte dat ik zowat stond te kokhalzen loop maar rechtdoor zei ze de deur tegenover je is de woonkamer. Ik stapte over blikken emmers en meer zooi heen richting de onwijs gore ooit eens witte deur en deed met mijn pink de klink omlaag.

En als je dacht dat het niet erger kon na de hal …… NOU HET KON NOG HONDERD KEER ERGER.

Ik trad binnen in een poezenhuis waar per toeval nog een mens woonde ook. De poezen hadden het gehele meubilair opengekrabd van boven tot onder , alles zat onder haar, vuil, het rook ondanks de open deur naar het balkon (lucht had ik nodig , verse lucht) nog steeds alleen naar PIS. Overal liepen katten, eentje had maar 1 oog door een hond aangevallen legde het poezendametje ma Flodder uit . De andere had nog maar de halve vacht, nog eentje zat onder de klitten om van de rest niet te spreken . Ik concentreerde op de knapperd waarvoor ik kwam, tilde hem op, keek hem in de ogen en wilde zeggen arme schat je bent een leukerd maar ik neem je niet mee jij bent vast niet zindelijk en denkt vast dat je overal mag schijten maar ik zei niks, hij was mooi maar ook weer niet , ik kon door alle goorheid om me heen niks van liefde voelen voor deze kat die als je er al naar keek honderdduizend haar verloor laat staan als je die aaide . Ik was tevens ook te bedwelmd door de geur denk ik.

Flodder vroeg of we wilden gaan zitten (NO WAY DAT IK IN DIE VUILIGHEID GING ZITTEN) en even later of we wat wilden drinken……..we keken naar de glazen op tafel vol peuken en bedankten vriendelijk. We mompelden dat we diep gingen nadenken welke we nou zouden willen nemen en dropen af. Te laf om te zeggen dat ik haar en haar katten te smerig voor woorden vond.

Martin/Fred die ging in de hal,  waar nooit verse lucht komt,  nog een vraag stellen over een ander misvormd vies misbaksel die op de trap zat en ik dacht alleen maar Martin/ Fred …….REN ….REN …..VLUCHT…… LUCHT…… We liepen eenmaal buiten linea recta zonder omkijken naar de auto naar het eerste beste tankstation waar ik 10x mijn handen heb staan wassen.

De gehele weg naar huis 40 minuten lang had ik de ammoniak lucht nog in mijn neusgaten MEN ik ben totaal maar dan ook totaal genezen van mijn  poes/kat momentje.

Voor mij geen kat voorlopig. IK ben genezen.

Oh mensen wat is nou leuker

Fred en Wilma

of

Martin en Cheryl

Let me know.

Ik geniet week in week uit van de Luizenmoeder. Wat een heerlijke serie is dat en dan vooral die uitspraken van Juf Ank en de directeur , om te gieren. Jennifer Hoffman vind ik buiten dat ze bloedmooi is ook een zeer goede actrice.
Het tweede seizoen is in de maak gelukkig dus het gaat lekker door.

Sommige uitspraken vind ik hilarisch

“een vlieg op de muur mep ik dood”

“ga maar lekker shinen”

“niet naar mijn kont kijken”

“zie ik eruit alsof ik humor heb”

“als jij het niet bagatelliseert hoef ik het niet te overdrijven”

“Denk je dat het voor mij makkelijk is jou de schuld te geven?”

” Als je wilt dat je kind groeit moet je er niet bovenop gaan zitten”

” dat vinden we niet raar dat vinden we alleen maar heel bijzonder”

Buiten de Luizenmoeder heb ik ook schik van Els Vlogt

Er komt een nieuw begin aan, nou ja zoiets toch. Het huis is verkocht.

We hebben een nieuw huis gevonden en zijn daar mega mega blij mee.Overal briefjes in de bus gedaan dat we een huis zochten en dezelfde avond had ik al 3 belletjes van mensen die toch al van plan waren het in de verkoop te zetten.

Het is natuurlijk stukken kleiner dan het huidige huis . Het huidige huis is het grootste huis van heel de binnenstad. Dus ja dan is het nieuwe dat ook in de binnenstad ligt logischerwijs altijd een stuk kleiner. Alleen past dit hele huis zo’n beetje in de huidige woonkamer.

Ik heb een soort van verhuisstress want we gaan eind mei over. En tot die tijd moet er veel gebeuren in dat andere huis nog…. En dat allemaal in 3 weken.

We gaan veel zelf doen , schilderen etc dat kunnen we best zelf . Verhuizen van een aantal dingen ook .  Maar we hebben ook hulp nodig , er moet een douche wc en wastafel geïnstalleerd worden op zolder. Dan liefst een betonvloer / gietvloer/ iets wat daar op lijkt….. Alles moet gewit. De tegels in de wc gaan we eruit bikken en dan moeten er nieuwe in en daar heb je dan weer een tegelman voor nodig. Ik ga adverteren en schreeuwen om hulp : tegelzetter , loodgieter, badkamer man , niet te duur, roept u maar!  Wie kent die en wie weet een goede , oh ja en een schilder voor de plafonds.  HULP GEVRAAGD

WIE WAT WAAR , kom maar op ! Ken je tegelzetter, badkamerman, loodgieter, electricien, schilder……. LET ME KNOW

Dank u .

U weet me te bereiken 🙂

Mijn dank is groot .

Oké dan,  hij hoeft er niet perse zo uit te zien. 🙂

Twintig jaar werd ze mijn dochter. En dat wilde ik eens leuk vieren. Wensen had ze wel duizenden maar haar grootste was lippen. Ze heeft van zichzelf weinig lippen en in een tijd waar het vooral draait om lippen en billen was dat haar grote frustratie. Die billen heeft ze sowieso al van het eten en zuipen dus alleen de lippen waren nog een voorwaarde.

Ik had op facebook van een vriend gezien dat de lippen in de aanbieding waren en dus maakte ik een afspraak als verjaardagsverrassing.

Ben helder en fit zaterdag om 13 uur bij mij zei ik , ik heb een verrassing . Doe gympen aan . Paniek in haar want we gaan toch niet klimmen of zo he ? Moet ik jogging aan ? Ik zei niks en had van binnen grote lol. Vrijdagavond ging ze stappen ik nog honderd keer gezegd je moet helder zijn! Jaja was het antwoord.

Zaterdag haal ik haar op , ik mag haar huisje niet binnen want het is een vreselijke puinhoop zijn haar woorden ga ik vandaag allemaal cleanen. Ik neem haar mee ,rijd een paar rondjes door de stad en stop na 15 minuten bij Marc voor de deur. Marc is oncoloog in het ziekenhuis maar als bijbaan heeft ie een praktijk in cosmetische behandelingen omdat ie naast alle narigheden in zijn vak ook iets leuks wil doen en mensen blij wil maken. Dochter weet echter niet waar we zijn en vraagt we gaan toch niet naar een psycholoog he?

Achteraf gezien had ik beter daar een afspraak kunnen maken maar of dat een leuk verjaardagskado was?

Dochter is hysterisch blij als ze doorheeft wat ze gaat doen en bedankt me wel 1000x . Euforisch is ze . Dit is echt het beste kado ever en ik ben even de beste, leukste moeder van de eeuw.

Het resultaat was prachtig . Subtiel. Geen dikke lippen maar gewoon mooie lippen. Kind blij. Ik blij dat kind blij is . Ze gaat nog even mee wat drinken en ik zet haar einde van de middag thuis af , ze gaat cleanen. We spreken af voor volgende dag 18 uur want dan gaan we uit eten met het hele gezin voor haar verjaardag. Ze bedankt me nog 10x en weg is ze.

Zondag rond 16 uur app ik haar ben je al wakker? Geen respons. We bellen haar , appen haar en rond 17.30 uur rijden zoonlief en vriend naar haar huisje. Daar doet een vriend van haar open die daar geslapen heeft en verteld dat dochter er niet is die is rond 2-3 uur nachts vertrokken in de stad en niemand had haar nog gehoord of gezien. Haar huis is een varkensstal.

Ik ben meteen weer in alle staten natuurlijk en ben ook meteen weer bang voor wat er allemaal gebeurt kan zijn…. iedereen belt en apt haar maar niks. Om 18.15 uur apt ze me ineens dat ze naar de klote is, zich ergens in Amsterdam bevind en niet komt.

Om 18.30 besluiten we om dan maar zonder de jarige job te gaan eten. Tis niet anders. Ik voel me boos, verdrietig, teleurgesteld en nog veel meer emoties. Waarom!?

We hebben heerlijk gegeten, het verjaardagsdessert met vuurwerk werd door andere dochter ontvangen en iedereen probeerde er het beste van te maken. Maar het was natuurlijk allemaal anders en niet zo gezellig als het had moeten zijn.

Thuis kwamen de tranen ik heb echt het hele etentje mijn best gedaan zo gezellig mogelijk te doen maar het zat me zo hoog. Maar van janken word je lelijk dus slikte ik ze door en appte mijn GBF Ho die mijn uitlaatklep is in dit soort moeilijke momenten .

Wat een deceptie weer. Sindsdien heeft ze me geappt met sorry ik was het vergeten maar ik ben er even klaar mee en negeer haar voor nu. Ze heeft ons allemaal pijn gedaan en dat mag ze ook even voelen.

Ik had een dubbele week. Druk met voorbereidingen van de verjaardag van mijn vader die van zelfde bouwjaar als onze Koningin Beatrix is. En horen dat je vriendinnetje overleden is. We waren geen besties maar ik ken haar al heel wat jaren denk al vanaf 2008-2009. Ik zag haar heel soms in het begin en later vanaf 2012 zag ik haar 3x per week en spraken we uurtje met elkaar drie keer per week, ik mijn sores van het uit elkaar gaan en zij haar mannenperikelen. We hadden een klik. Ze is was vooral erg lief, beetje spiritueel ingesteld en kon goed adviezen geven en luisteren. Het is oneerlijk vind ik, heel oneerlijk dat er mensen doodgaan die nog zo nodig zijn , nodig zijn in het leven van hun kinderen, voor hun vrienden en gewoon omdat ze iets toevoegen.

Ik heb mijn lieve nicht verloren op haar 50e en nu deze vriendin op haar 52e het is zo ongelooflijk oneerlijk. Ze had nog oma moeten worden van haar kleinkinderen. Nog zoveel leuke dingen moeten meemaken met haar dochters, nog zoveel lange lange jaren kunnen genieten.

De dag erna vierden we de verjaardag van mijn vader. Dat was leuk en moet je ook vieren want je mag blij zijn dat je het kan halen en dus moet het leven gevierd worden juist omdat het zomaar voorbij kan zijn maar het was wel dubbel. We hebben een hele leuke dag gehad en genoten en ik besefte maar weer eens des te meer hoe fijn het is dat ik mijn vader nog bij me heb en hij er gewoon is als ik hem nodig heb. En hoe fijn het was al die mensen weer te zien neven en nichten en tantes en ooms.

We moeten vooral niet vergeten te genieten van elke dag en stoppen ons druk te maken over onbenulligheden alhoewel dat makkelijker gezegd is dan gedaan dat zit in de mens klagen over het weer, die kapotte panty, die pukkel , die rimpel of dat vetrandje maar hoe fucking onbelangrijk is dat eigenlijk als je er over nadenkt? Je gezondheid, er zijn hier , dingen kunnen doen beleven en meemaken, we moeten het omhelsen en vieren dat het er nog is allemaal.

Je leven kan zomaar ineens in 4-5 maanden tijd er niet meer zijn. 😦

Maar goed ik heb nu eenmaal dingen aan mijn hoofd die ik niet kan negeren. Zoals een slecht sprekend Nederlands etterbakje wat mij en Roos die boze chanteert. Zijn laatste appje was dat hij aangifte gaat doen. Ja je leest het goed .. HIJ gaat aangifte doen , ik heb hem succes gewenst en vooral verzocht de aangifte kopie even naar me toe te sturen. Het moet niet gekker worden in deze wereld…..

Ik las vanochtend een verhaal van Jonathan Daval. Jonathan zijn vrouw is in oktober overleden door een misdrijf. Ze ging joggen en is nooit thuisgekomen. Jonathan heeft toen samen met haar ouders een persconferentie gegeven waar ze alledrie helemaal aangeslagen zaten, hij huilde tranen met tuiten. Erna organiseerde hij een stille tocht voor haar waar hij voorop liep tussen haar ouders in met witte rozen. Daarna nog een hardloopwedstrijd ter nagedachtenis aan zijn overleden vrouw Alexia . Hij vierde kerst met haar ouders , die hem als een zoon zagen en hem troostte al die maanden met dit enorme verlies. En gisteren bleek dat Jonathan zijn vrouw gewurgd heeft thuis , haar joggingpak heeft aangetrokken, haar zus een appje stuurde met haar telefoon ik ga joggen en dan kom ik naar jou toe, haar in laken wikkelde , het bos in is gereden, haar daar in brand stak en begraven heeft. Hij vergat het laken mee te nemen wat hem uiteindelijk verraden heeft evenals de bandensporen van zijn auto. Deze man zegt nu ik citeer het was een ongelukje !!! EEN FUCKING ONGELUKJE….drie-vier minuten duurt het voordat iemand gestikt is , drie lange minuten, dan iemand omkleden appen naar haar zus en bos in slepen is geen FUCKING ONGELUKJE, dan drie maanden toneelspelen en huilen op tv etc dat is geen FUCKING ONGELUKJE.

Kijk en daar komt mijn frustratie mensen, dit soort mensen moeten kanker krijgen, niet de lieverds van deze wereld. Oneerlijk is het fucking oneerlijk 😦

Ik heb drie kinderen Sophie , Roos en Alex. Sophie is een zonnetje in huis , Roos is boos geboren en Alex is lief, hoogbegaafd alleen gebruikt zijn hersenen niet altijd.Dat is in een notedop mijn gezin. Daar loopt nog een hond tussendoor en dan nog een vriend .

Roos is wel een geval apart , Roos vind mij haar grootste probleem want dat is makkelijk ,lekker afgeven op je moeder en die overal en altijd van al je problemen de schuld geven. Dat Roos zelf gewoon totaal geen verantwoording neemt voor welke van haar acties dan ook zegt veel over Roos , alles is altijd  de schuld van een ander. Roos is behoorlijk ADHD , valt altijd op de verkeerde jongens en dan bedoel ik niet een beetje verkeerd,  nee echt de crimineeltjes van deze wereld die niet goed Nederlands spreken. Roos komt daardoor altijd in de problemen en als ik dan naar haar toe ga omdat ik me zorgen maak , dan komen ook die problemen weer door mij. Ik ben de schietschijf van Roos geworden.

Afgelopen weekend was het weer zover. Roos had drie dagen op rij teveel gedronken, slikt dan een pilletje, dat valt 9 van de 10 keer verkeerd en dan gaat het mis met Roos. Daar maakt dit niet goed Nederlands sprekend etterbakje gebruik van en chanteert haar dan met beelden. Ik hoorde alle verhalen zondagochtend en dus toog ik naar Roos haar huisje want Roos woont alleen .

Ik bel aan, Roos doet pas na veel aandringen open. Voet tegen de deur want nee geen zin in jou, ik slaap. Ik duw door en zeg ik kom binnen en wil met je praten. Roos is 20 dit even voor het beeld . Dus volwassen zou volwassen moeten zijn zo onderhand . Geenszins het geval. Ik loop de woonkamer binnen en zie in de slaapkamer een grote zwarte man.

Ik ben even confused. Plof in de bank en zeg vertel eens wat gebeurt er allemaal in jouw leven. Ik geef de korte versie want het was heel veel trek werk en nog weet ik niet alles maar dat die etterbak haar dus chanteert, die wil geld heeft filmpjes van haar en is geen lieverdje en weet alles van de hele familie . Slik.

Dus Roos is bang . Ja daar mag je ook wel bang voor zijn voor zulk tuig . De grote neger (goede vriend zegt ze) is al drie dagen bij haar om over haar te waken . Nou prima dat ie 20 jaar ouder is laten we even zo ik ben al blij dat iemand haar beschermt tegen dat tuig.

Maar nu word ik gebeld door dat tuig en bedreigt. Meneer wil geld en anders kent ie mijn kinderen, dat was de strekking. Ik zei ik ken je ook, foto’s gegevens alles reeds bij elkaar gezocht en als jij aan mijn familie komt heb jij geen knieschijfjes meer binnenkort. Ik laat me niet bedreigen ! En mijn kinderen al helemaal niet !

Ik heb gisteren Roos haar hele huis gecleand samen met vriend , zelfs ramen gelapt waar de nicotine vanaf droop en dan krijg je nog een grote bek. Alle vuile was meegenomen en zo’n 20 vuilniszakken uit tuin gehaald die lagen te rotten en weggebracht. De was is inmiddels klaar die gaat vriend straks brengen want ik kan het even niet meer aan. Ik ben op van de stress heb hele nacht heel slecht en bar weinig geslapen van de stress .

Ik heb er last van . Teveel. Ze zegt ook niet alles wil ze niet . Schaamt zich. Maar we weten nog niet de helft!

Ik wil al 4 jaar de Pic du Midi zien. Nou ja het uitzicht vanaf de Pic du Midi. En dus toog ik naar France met de man alwaar ik besloot zomaar ineens bij het opstaan, dat het DE dag was dat er een bezoekje aan de Pic moest komen. Waarom die dag ? Ik was heel vroeg wakker want mijn rug speelde me weer eens parten, moet nodig  HEEL NODIG een nieuw matras kopen voor la douce France want daar kan ik niks mee , ik sta gebroken op. Het was lekker vroeg, het was STRALEND HELDER weer, ik kon vanaf mijn terras zowat de toppen van de Pyreneeën aanraken zo’n heldere dag was het. En dus was het besluit snel genomen, hond de auto in en gaan met die banaan auto. Na een uur en 20 minuten rijden kwamen we aan in La Mongie. Daar parkeerden we de auto , toog ik met de wederhelft naar de lift en hoorde ik NON PAS DE CHIENS . (geen honden in de lift naar de pic)

Pffffffff, enigszins geïrriteerd togen we naar een restaurant, het was inmiddels lunchtijd, om aldaar een kaasfondue te bestellen, de man had honger en trek in een kaasfondue. En aangezien ze die enkel vanaf 2 personen voor je maken deed ik mee om de man een plezier te doen en offerde ik mezelf op. Persoonlijk ben ik meer van de raclette namelijk. We kregen een ieder een groot bord charcuterie voorgeschoteld en een kaasfondue. Genoeg voor 4 personen maar ik zag er maar 2. Daar kwamen we op het idee om toch even bij het VVV kantoor Office du Tourisme te gaan informeren of we Louis (de hond) niet ergens aan een boom konden binden zonder gearresteerd te worden konden achterlaten. We deden ons tegoed aan de fondue, dik rond en gezond togen we naar het Office du Tourisme.

De dame van het Office du Tourisme boodt aan, nadat ik het vroeg of ze dat wilde doen , op de hond te letten totdat we terug waren van de Pic.

Ass saved heet dat.

We konden gaan klimmen. Ik had alleen even niet gezien hoe fucking hoog en stijl de lift was , okee het was een reuze cabine waar 40 mensen in passen maar die hing zo mega giga hoog boven alles en ging zo mega stijl omhoog dat ik even misselijk werd en overal keek behalve de afgrond in. Meteen spijt van de fondue bedacht ik me dat die ene kilo misschien net het verschil kan maken tussen neerstorten en het halen…. Enfin nadat ik me goed geconcentreerd had op niet flauwvallen en vooral niet kotsen zag ik dat het einde in zicht was en mochten we uitstappen…. OM TOT DE ONTDEKKING TE KOMEN dat we moesten overstappen en enkel op de helft waren…. en ik lieg niet : het tweede stuk was nog hoger en nog stijler en ik dacht werkelijk dat ik nooit de top ging halen , althans niet bij bewustzijn. Ik heb mega hoogtevrees en ik hing in een mandje wat schommelde boven een ravijn op zo’n kilometer hoogte. Mijn mantra was , dit ding gaat elke 15 minuten omhoog en omlaag er is nog nooit iets gebeurt vandaag niks gebeurt dus dit gaat goedkomen.

De man , mijn man, was begaan en stelde me gerust die had nul begrip voor mijn angsten en misselijkheid die riep alleen maar: geniet van het moment ! Uh ik probeer het moment van net,  die kaasfondue,  binnen te houden JA , als dat niet van het moment genieten is dan weet ik het ook niet meer , bedankt voor je begrip ! Ik kon geenszins lachen op dat moment,   geen pink kon ik verroeren anders kwam mijn maaginhoud eruit dus ik hield wijselijk mijn mond…. Eenmaal boven, vaste grond onder de voeten moest ik even 10 minuten wennen aan de hoogte maar toen voelde ik me weer kippetje ! Dat was met de man wel anders, die werd steeds groener, bleker en misselijker en toog naar de plee waar hij denk ik de halve kaasfondue achterliet, kwam terug, klagend over misselijk zijn, moet aan hoogte wennen , voel me niet lekker , waarop ik riep :  GENIET VAN HET MOMENT!

Enfin we gingen naar buiten, ik genoot van het ongelooflijk mooie uitzicht, rende door de sneeuw , maakte film en foto’s, was als een kind zo blij , maakte nog meer foto’s waarop de man zei ik ga binnen zitten,  ik heb het ijskoud , waarop ik zei geniet van het moment ! 

Hij toog naar binnen , ik koukleum had het totaal niet koud maar ik had dan ook net mijn bijna doodervaring gehad natuurlijk. Ik genoot nog even, we keken nog even naar het museum in de top over het ontstaan van de Pic du Midi en twee uur later togen we naar beneden weer, ik met iets minder angst dan heenweg,  om Louis op te halen bij de dames van het Office du Tourisme waar we nog even chocolaatjes voor kochten om ze te bedanken.

Eenmaal beneden gingen we nog even een winkeltje in met Louis en liepen we rustig te struinen door de winkel, ik vond wat souveniertjes voor de kids, handschoenen voor mezelf en ging afrekenen. Voor me stond een slanke Française met rood skijack aan die dezelfde handschoentjes als mij kocht maar dat duurde en duurde maar want ze wilde van alles nog passen aan handschoenen die allemaal achter de kassa hingen. Ik bekeek de dame in kwestie samen met manlief en we vonden haar vooral veel ouder dan haar man, ze droeg ook een pruik, we keken elkaar aan en dachten er het mijne van. Haar man keek me aan en lachte beleefd naar me, ik dacht die man komt me bekend voor,  maar was meer bezig me ergeren aan de sloomheid van zijn moeder vrouw .

Toen ik eindelijk afgerekend had liep ik richting uitgang , ik zag massa mensen naar de deur staren met telefoon in aanslag om foto’s te maken, ik begon bijna te denken dat het voor mij was 😉 haha, wilde al poseren , toen ik ineens de bodyguards opmerkte die allemaal voor de ingang stonden en niemand binnen lieten. Uh wij zijn binnen , wie is hier nog meer binnen?

En toen viel het kwartje , en zei de verkoopster Monsieur le président !

Sta ik gewoon in de winkel met Macron, de man die zo lief naar me lachte met zijn dik 24 jaar oudere vrouw die ooit zijn juf was op school. WAAAAHHHHHH. Monsieur le President was klaar met shoppen of beter gezegd Madame was klaar en voordat ze gingen zei hij “a demain” ! (tot morgen) en gaf het hele personeel een handje en IK OOK ! Ik kreeg gewoon een handje van de president en terwijl hij me aankeek stamelde ik ik had je niet herkend . Zucht ja dat zeg je ook echt tegen de president ik had JE niet herkend, MUTS ! Ik vroeg wat ie of all places in La Mongie deed maar dat was simpel zei hij, hij had er familie wonen en hield van skiën en komt er al groot gedeelte van zijn leven. Ja joh ik sta te keuvelen met Monsieur Macron. 😊

Ik reed voldaan en blij naar huis,  het was een topdag ! En ik heb van ELK MOMENT GENOTEN !

Iedereen hele fijne kerstdagen gewenst alvast . Have a nice one .