Ik wil al 4 jaar de Pic du Midi zien. Nou ja het uitzicht vanaf de Pic du Midi. En dus toog ik naar France met de man alwaar ik besloot zomaar ineens bij het opstaan, dat het DE dag was dat er een bezoekje aan de Pic moest komen. Waarom die dag ? Ik was heel vroeg wakker want mijn rug speelde me weer eens parten, moet nodig  HEEL NODIG een nieuw matras kopen voor la douce France want daar kan ik niks mee , ik sta gebroken op. Het was lekker vroeg, het was STRALEND HELDER weer, ik kon vanaf mijn terras zowat de toppen van de Pyreneeën aanraken zo’n heldere dag was het. En dus was het besluit snel genomen, hond de auto in en gaan met die banaan auto. Na een uur en 20 minuten rijden kwamen we aan in La Mongie. Daar parkeerden we de auto , toog ik met de wederhelft naar de lift en hoorde ik NON PAS DE CHIENS . (geen honden in de lift naar de pic)

Pffffffff, enigszins geïrriteerd togen we naar een restaurant, het was inmiddels lunchtijd, om aldaar een kaasfondue te bestellen, de man had honger en trek in een kaasfondue. En aangezien ze die enkel vanaf 2 personen voor je maken deed ik mee om de man een plezier te doen en offerde ik mezelf op. Persoonlijk ben ik meer van de raclette namelijk. We kregen een ieder een groot bord charcuterie voorgeschoteld en een kaasfondue. Genoeg voor 4 personen maar ik zag er maar 2. Daar kwamen we op het idee om toch even bij het VVV kantoor Office du Tourisme te gaan informeren of we Louis (de hond) niet ergens aan een boom konden binden zonder gearresteerd te worden konden achterlaten. We deden ons tegoed aan de fondue, dik rond en gezond togen we naar het Office du Tourisme.

De dame van het Office du Tourisme boodt aan, nadat ik het vroeg of ze dat wilde doen , op de hond te letten totdat we terug waren van de Pic.

Ass saved heet dat.

We konden gaan klimmen. Ik had alleen even niet gezien hoe fucking hoog en stijl de lift was , okee het was een reuze cabine waar 40 mensen in passen maar die hing zo mega giga hoog boven alles en ging zo mega stijl omhoog dat ik even misselijk werd en overal keek behalve de afgrond in. Meteen spijt van de fondue bedacht ik me dat die ene kilo misschien net het verschil kan maken tussen neerstorten en het halen…. Enfin nadat ik me goed geconcentreerd had op niet flauwvallen en vooral niet kotsen zag ik dat het einde in zicht was en mochten we uitstappen…. OM TOT DE ONTDEKKING TE KOMEN dat we moesten overstappen en enkel op de helft waren…. en ik lieg niet : het tweede stuk was nog hoger en nog stijler en ik dacht werkelijk dat ik nooit de top ging halen , althans niet bij bewustzijn. Ik heb mega hoogtevrees en ik hing in een mandje wat schommelde boven een ravijn op zo’n kilometer hoogte. Mijn mantra was , dit ding gaat elke 15 minuten omhoog en omlaag er is nog nooit iets gebeurt vandaag niks gebeurt dus dit gaat goedkomen.

De man , mijn man, was begaan en stelde me gerust die had nul begrip voor mijn angsten en misselijkheid die riep alleen maar: geniet van het moment ! Uh ik probeer het moment van net,  die kaasfondue,  binnen te houden JA , als dat niet van het moment genieten is dan weet ik het ook niet meer , bedankt voor je begrip ! Ik kon geenszins lachen op dat moment,   geen pink kon ik verroeren anders kwam mijn maaginhoud eruit dus ik hield wijselijk mijn mond…. Eenmaal boven, vaste grond onder de voeten moest ik even 10 minuten wennen aan de hoogte maar toen voelde ik me weer kippetje ! Dat was met de man wel anders, die werd steeds groener, bleker en misselijker en toog naar de plee waar hij denk ik de halve kaasfondue achterliet, kwam terug, klagend over misselijk zijn, moet aan hoogte wennen , voel me niet lekker , waarop ik riep :  GENIET VAN HET MOMENT!

Enfin we gingen naar buiten, ik genoot van het ongelooflijk mooie uitzicht, rende door de sneeuw , maakte film en foto’s, was als een kind zo blij , maakte nog meer foto’s waarop de man zei ik ga binnen zitten,  ik heb het ijskoud , waarop ik zei geniet van het moment ! 

Hij toog naar binnen , ik koukleum had het totaal niet koud maar ik had dan ook net mijn bijna doodervaring gehad natuurlijk. Ik genoot nog even, we keken nog even naar het museum in de top over het ontstaan van de Pic du Midi en twee uur later togen we naar beneden weer, ik met iets minder angst dan heenweg,  om Louis op te halen bij de dames van het Office du Tourisme waar we nog even chocolaatjes voor kochten om ze te bedanken.

Eenmaal beneden gingen we nog even een winkeltje in met Louis en liepen we rustig te struinen door de winkel, ik vond wat souveniertjes voor de kids, handschoenen voor mezelf en ging afrekenen. Voor me stond een slanke Française met rood skijack aan die dezelfde handschoentjes als mij kocht maar dat duurde en duurde maar want ze wilde van alles nog passen aan handschoenen die allemaal achter de kassa hingen. Ik bekeek de dame in kwestie samen met manlief en we vonden haar vooral veel ouder dan haar man, ze droeg ook een pruik, we keken elkaar aan en dachten er het mijne van. Haar man keek me aan en lachte beleefd naar me, ik dacht die man komt me bekend voor,  maar was meer bezig me ergeren aan de sloomheid van zijn moeder vrouw .

Toen ik eindelijk afgerekend had liep ik richting uitgang , ik zag massa mensen naar de deur staren met telefoon in aanslag om foto’s te maken, ik begon bijna te denken dat het voor mij was 😉 haha, wilde al poseren , toen ik ineens de bodyguards opmerkte die allemaal voor de ingang stonden en niemand binnen lieten. Uh wij zijn binnen , wie is hier nog meer binnen?

En toen viel het kwartje , en zei de verkoopster Monsieur le président !

Sta ik gewoon in de winkel met Macron, de man die zo lief naar me lachte met zijn dik 24 jaar oudere vrouw die ooit zijn juf was op school. WAAAAHHHHHH. Monsieur le President was klaar met shoppen of beter gezegd Madame was klaar en voordat ze gingen zei hij “a demain” ! (tot morgen) en gaf het hele personeel een handje en IK OOK ! Ik kreeg gewoon een handje van de president en terwijl hij me aankeek stamelde ik ik had je niet herkend . Zucht ja dat zeg je ook echt tegen de president ik had JE niet herkend, MUTS ! Ik vroeg wat ie of all places in La Mongie deed maar dat was simpel zei hij, hij had er familie wonen en hield van skiën en komt er al groot gedeelte van zijn leven. Ja joh ik sta te keuvelen met Monsieur Macron. 😊

Ik reed voldaan en blij naar huis,  het was een topdag ! En ik heb van ELK MOMENT GENOTEN !